Dan is het nu tijd voor ons rondetafelgesprek
en daarvoor zou ik graag op het podium willen:
Marcel Oosterveer, Marjanke Tölller, Wouter Wellink en Erica Engel.
Hoe is het eigenlijk met de provincie Zuid-Holland op het digitale dashboard toegankelijkheid?
De provincie Zuid--Holland heeft een heleboel websites en die zijn niet allemaal toegankelijk.
Dus ik zie hier heel veel D en E staan.
Eén van de dingen die ik zelf heb gedaan,
is onlangs bij de begrotingsbehandelingen aan de gedeputeerde gevraagd,
om versnelling te brengen in de digitale transitie.
Daar is digitale toegankelijkheid wat mij betreft onderdeel van
en daar is nu een plan voor vier tot zes jaar en wat mij betreft gaan we dat inkorten.
Ik zeg: participeren begint bij informeren en als je inclusief wilt zijn,
dan moet je zorgen dat de informatie ook goed toegankelijk is voor iedereen.
Willen we twee websites hebben of willen we gewoon één toegankelijke website
met een portaal waar we achter een aantal andere zaken vinden?
Volgens mij zetten wij behoorlijk in op de burger die gebruik moet maken van onze dienstverlening,
maar doen we dat nog niet voor onze eigen medewerkers,
dus dat is voor mij in elk geval iets wat ik mee terugneem.
Nu is het misschien in sommige gevallen inderdaad
nog een parcours waar je een aantal hindernissen moet nemen.
Ik denk dat we daarom ook nog in status B staan en
we hopen natuurlijk ook met die integrale klantreizen,
dat we daar steeds beter en meer gezamenlijk aan gaan werken,
zodat je het zo meteen niet meer als een parcours gaat ervaren.
Als bestuurder heb je wat te melden en als blinde bestuurder volgens mij nog meer,
omdat de noodzaak van mensen, en we roepen inclusiviteit,
maar volgens mij op het moment dat je een burgemeester of een
wethouder hebt of gedeputeerde of minister,
ik gun het dat wij een minister krijgen die blind is.
En dan vraag ik me altijd af:
waarom heeft het zo lang geduurd tot waar we nu staan met digitale toegankelijkheid?
Terwijl, als een bestuurder dan blind is,
gaat opeens de wereld open, de ogen gaan open en dan kan alles wel.
Ik voel mij eigenaar van een transitie, dat iedereen mee kan doen
en als je daar eigenaarschap van hebt als bestuurder,
volgens mij gaat een ambtelijke organisatie altijd al mee,
alleen de bestuurder moet dat wel ondersteunen en volgens mij,
als we dat stutten en ondersteunen volgens mij hebben we dan een enorme stap gemaakt.
De eerste doelstelling is: iedereen moet digitaal kunnen meedoen
en ik heb er wel voor gestreden dat dat als eerste genoemd wordt en niet:
we gaan bijvoorbeeld cyber security op orde brengen,
omdat als je als overheid je dienstverlening, je democratie,
alles wat je doet als publieke sector, grotendeels digitaal aan mensen gaat aanbieden,
moet je zorgen dat je voor 100% van de mensen bent.
Dat is veel moeilijker dan een bedrijf die kan besluiten wie zijn klantpopulatie is.
Dus ik ben heel blij dat dat als allereerste doelstelling staat,
maar dat zorgt ook wel voor een soort schuld bij Binnenlandse Zaken,
omdat je zelf verantwoordelijk bent voor onwijs veel portalen, platformen en websites,
waar nog heel veel werk te doen is.
De meeste kennis en de meeste wil op de werkvloer is om dingen aan te pakken,
maar je hebt absoluut natuurlijk wel het management nodig,
die dat ondersteunt en daar schort het nog wel eens aan.
Ik vind die bottom-up heel belangrijk, maar we hebben voorbeelden nodig van mensen die zeggen:
ja maar dan gaan we het ook doen, dan gaan we deze richting op.
Dus je hebt beide nodig en daarom vind ik het antwoord ook wel goed van de meneer die zegt:
we hebben ze van beide kanten nodig. Beide kanten werkt.
We hebben mekaar nodig.
Je kan zonder kennis niet vanaf top-down iets gaan bedenken.
Het begint met kennis, als je daar op de vloer zit,
heb je natuurlijk wel procedures nodig of besluiten,
dus beide, het is een soort wisselwerking.
Ik denk dat dat dit soort gesprekken,
dat je die vaker in je organisatie moet voeren om gewoon bewustwording op alle lagen te creëren.
Mij heeft deze dag in elk geval enorm geholpen om volgende stappen te zetten.
Uiteindelijk gaat het ook niet om ons,
maar natuurlijk om de gebruiker, nou gelukkig dat bijna iedereen hier ook zei van:
dat zijn wij dus ook gewoon allemaal.
En niet alleen de burger, maar ook de interne medewerker,
want die wordt wel eens vergeten inderdaad,
dus dat is ook een hele belangrijke om mee te nemen.
We zijn hier nu in Rotterdam, dus ik mag het ook wel zeggen.
We hebben natuurlijk de hele middag nu geluld, maar nu moet er ook worden gepoetst.
Nu is er sprake van een borrel, de vraagbaken zijn er dan ook nog
met heel veel dank aan jullie vieren en aan jullie voor jullie drive.
Dank je wel.